موزه جدید نشنال جئوگرافیک، شما را به قلب ۱۳۸ سال ماجراجویی و اکتشاف می برد

به نقل از سی‌ان‌ان؛ موزه جدید نشنال جئوگرافیک با نام National Geographic Museum of Exploration، فعالیت خود را از ۲۶ ژوئن در واشینگتن دی‌سی آغاز کرد؛ مجموعه‌ای ۱۰۰ هزار فوت مربعی که با هزینه ۳۰۰ میلیون دلار و در محل موزه قدیمی نشنال جئوگرافیک، که در سال ۲۰۲۳ تعطیل شده بود، ساخته شده است.

انجمن نشنال جئوگرافیک که از سال ۱۸۸۸ به‌عنوان یک سازمان غیرانتفاعی فعالیت می‌کند، طی بیش از یک قرن از هزاران کاوشگر، دانشمند، پژوهشگر، آموزگار، فعال محیط‌زیست و روایتگر حمایت کرده است. این موزه جدید نیز با هدف روایت تاریخ ۱۳۸ ساله اکتشاف، حفاظت از طبیعت و داستان‌سرایی علمی طراحی شده است.

برخلاف یک موزه سنتی، بیشتر بخش‌های این مجموعه کاملاً تعاملی هستند. بازدیدکنندگان می‌توانند در سالن‌های چندرسانه‌ای، نمایشگاه‌های دیجیتال و فضاهای آموزشی، تجربه‌ای نزدیک به مأموریت‌های واقعی کاوشگران داشته باشند.

در محوطه ورودی، مجسمه‌هایی با اندازه واقعی حیوانات حیات‌وحش، از جمله جگوار، کاپیبارا، پنگوئن و کرکس، از بازدیدکنندگان استقبال می‌کنند. داخل ساختمان نیز دیوارهای منحنی چوبی با تصاویر یخچال‌های طبیعی، گودال‌های عمیق اقیانوس و جوامع کوچ‌نشین وجود دارند و نور طبیعی از طریق یک نورگیر دایره‌ای بزرگ به فضای داخلی می‌تابد.

امیلی دانهم، مدیر ارشد تجربه‌های بازدیدکنندگان و پردیس نشنال جئوگرافیک، درباره فلسفه این موزه، به CNN گفت:

یکی از مهم‌ترین بخش‌های موزه، طبقه اول آن است که به میراث عکاسی نشنال جئوگرافیک اختصاص دارد. در این بخش، بازدیدکنندگان می‌توانند تمام جلدهای مجله نشنال جئوگرافیک را روی یک دیوار دیجیتالی مرور کنند، روند شکل‌گیری یک گزارش تصویری را از مأموریت میدانی تا انتشار ببینند و حتی در یک تاریک‌خانه دیجیتال، فرایند عکاسی را تجربه کنند.

نمایشگاه In Focus نیز برخی از مشهورترین تصاویر تاریخ نشنال جئوگرافیک را به نمایش گذاشته است؛ از نخستین عکس‌های شبانه حیات‌وحش گرفته تا تصویر وداع آخر با «سودان»، آخرین کرگدن سفید شمالی نر که در سال ۲۰۱۸ تلف شد.

برای کودکان نیز بخش ویژه‌ای طراحی شده است؛ قفسه کتابی مخفی که به فضای آموزشی راه پیدا می‌کند و آن‌ها را به سالن Geoverse هدایت می‌کند؛ سینمایی ۲۷۰ درجه که بازدیدکنندگان را به جنگل‌های ابری پرو و بیابان‌های استرالیا می‌برد.

از شاخص‌ترین بخش‌های موزه، نمایشگاه Photo Ark: Animals of Earth است؛ گالری ۳۶۰ درجه‌ای که پروژه مشهور جوئل سارتوره را به نمایش می‌گذارد. سارتوره از سال‌ها پیش در تلاش است از تمام گونه‌های جانوری تحت مراقبت انسان عکاسی کند و تاکنون بیش از ۱۸ هزار گونه را ثبت کرده است. حدود هزار پرتره از این مجموعه در موزه به نمایش درآمده‌اند. دانهم درباره تأثیر این تصاویر می‌گوید:

طبقه دوم موزه با عنوان Rolex Explorers Landing، به معرفی مأموریت‌ها و تجهیزات کاوشگران نشنال جئوگرافیک اختصاص دارد. در این بخش، وسایل واقعی پژوهشگران و محیط‌بانان به نمایش درآمده است.

استیو بویز، کاوشگر و فعال حفاظت از طبیعت که نزدیک به یک دهه حوضه رودخانه اوکاوانگو در جنوب آفریقا را نقشه‌برداری کرده است، درباره یکی از آثار موزه می‌گوید:

در این بخش همچنین قایق سنتی موکورو که تیم او هزاران کیلومتر با آن در حوضه اوکاوانگو پیمایش کرده‌اند، به نمایش گذاشته شده است.

نقشه‌های تعاملی موزه نیز مسیر برخی از مهم‌ترین مأموریت‌های علمی سال‌های اخیر را نشان می‌دهند؛ از نصب مرتفع‌ترین ایستگاه هواشناسی جهان در نزدیکی قله اورست در سال ۲۰۱۹ گرفته تا پروژه نقشه‌برداری رودخانه‌های آمازون از رشته‌کوه آند تا اقیانوس اطلس.

هر شب در موزه جدید نشنال جئوگرافیک، نمای ساختمان به پرده‌ای عظیم برای نمایش تصاویر سه‌بعدی تبدیل می‌شود؛ ماهی‌ها روی سنگ‌فرش‌ها شنا می‌کنند، ساختمان زیر آب می‌رود، پنگوئن‌های مجازی در فضا حرکت می‌کنند و نهنگ گوژپشت کوچکی در کنار مادرش از مقابل بازدیدکنندگان عبور می‌کند.

پابلو گارسیا بوربوروگلو، زیست‌شناس پنگوئن و از کاوشگران نشنال جئوگرافیک، درباره هدف اصلی این موزه گفت:

نظرات