خُنْج، شهری در جنوب استان فارس و مرکز شهرستان خنج است. این شهر در فاصله ۲۶۵ کیلومتری از شیراز و ۱۱۰ کیلومتری خلیج فارس واقع شده. برپایه آمار سرشماری نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمیعت آن ۱۹٬۲۱۷ تن جمعیت گزارش شده است.[۴] که از این دید بیست و پنجمین شهر پر جمیعت استان فارس و سیصد و پنجاه و چهارمین شهر پر جمیعت ایران بهشمار میرود. مردم خنج از پارسهای اچمی هستند و به زبان لارستانی (اچمی)، گویش خنجی سخن میگویند. دین مردم شهرستان خنج اسلام است و مذهب آنها اهل سنت و جماعت و از فقه شافعی هستند. خنج را پایتخت معنوی و دروازه لارستان بزرگ مینامند.

تجربه اوز در جایگاه پایتخت کتاب ایران، نشاندهنده الگویی از توسعه فرهنگی است که نه در کتابخانهها، بلکه در بطن جامعه شکل گرفته است. در شرایطی که یک سال از دریافت این عنوان میگذرد، پرسش اصلی این است که چگونه این شهر توانسته است مطالعه را به بخشی از هویت اجتماعی خود تبدیل کند. این گزارش با گفتگو با مروجان کتاب و مسئولان، به تبیینِ راهکارهای حفظ این جریان در شرایطی میپردازد که «استمرار» سختتر از «کسب عنوان» به نظر میرسد.یک سال پس از انتخاب شهر «اوز» به عنوان پایتخت کتاب ایران، پرسش اصلی نه بر س